نمیشود به فراموشیات سپرد و گذشتچنین که یاد تو زودآشنا و هرجایی استتو باری اینک از اوج بینیازی خودکه چون غریبی من مبهم و معمایی است،پناه غربت غمناک دستهایی باشکه دردناکترین ساقههای تنهایی است«حسین منزوی» + نوشته شده در سه شنبه بیستم خرداد ۱۳۹۹ ساعت 8:19 توسط من و او  |